"Nie chcę dziś iść."
To zdanie prędzej czy później usłyszy większość rodziców. I choć pierwszą reakcją często jest zaskoczenie lub frustracja, warto pamiętać, że za tymi słowami zazwyczaj kryje się coś więcej niż zwykłe lenistwo.
Nie oznacza to również, że dziecko przestało lubić gimnastykę.
Jak więc zareagować? Co powiedzieć, a czego lepiej unikać?
Dzieci nie zawsze potrafią nazwać swoje emocje. Zamiast mówić:
"Boję się, że nie wyjdzie mi nowe ćwiczenie."
często powiedzą po prostu:
"Nie chcę iść."
Dlatego zamiast od razu przekonywać, warto zapytać:
Najważniejsze jest wysłuchanie odpowiedzi bez oceniania.
Dorośli również mają dni, kiedy nie chce im się iść na trening, do pracy czy na spotkanie. Dzieci nie są wyjątkiem.
Zmęczenie po szkole, gorszy dzień, mniej energii czy chwilowy brak motywacji nie oznaczają, że należy od razu rezygnować z zajęć. Warto odróżnić chwilową niechęć od problemu, który powtarza się przez dłuższy czas.
Choć kuszące może być powiedzenie:
takie komunikaty działają tylko na chwilę.
Z czasem dziecko zaczyna kojarzyć aktywność z nagrodą lub karą, zamiast z radością i własnym rozwojem.
Znacznie lepiej powiedzieć:
"Rozumiem, że dziś Ci się nie chce. Spróbujmy pojechać i zobaczymy, jak będziesz się czuć po rozgrzewce."
Bardzo często po kilku minutach na sali cała niechęć znika.
Zdania takie jak:
mogą sprawić, że dziecko przestanie mówić o swoich emocjach.
Lepiej pokazać, że jego uczucia są ważne. Możesz powiedzieć:
"Widzę, że naprawdę nie masz dziś ochoty. Opowiedz mi, co się dzieje."
To buduje zaufanie i uczy dziecko rozmawiania o emocjach.
Czasem wystarczy przypomnieć dziecku:
Dzieci często koncentrują się na tym, co czują "tu i teraz". Rozmowa pomaga spojrzeć szerzej.
Jeżeli sytuacja powtarza się regularnie, warto porozmawiać z trenerem.
Być może:
Dobry trener nie ocenia. Obserwuje i wspólnie z rodzicem szuka najlepszego rozwiązania. W Gymnastic właśnie tak podchodzimy do pracy z dziećmi.
Nie każde "nie chcę" oznacza, że należy zrezygnować z zajęć. Ale nie każde oznacza też, że trzeba je zignorować. Najlepszym rozwiązaniem jest spokojna rozmowa i próba zrozumienia, co kryje się za tymi słowami.
To właśnie wtedy dziecko uczy się, że emocje są ważne, ale jednocześnie poznaje wartość odpowiedzialności i wytrwałości.
Wiemy, że każde dziecko rozwija się we własnym tempie.
Dlatego nasi trenerzy starają się budować atmosferę bezpieczeństwa, zaufania i pozytywnych emocji. Zależy nam nie tylko na nauce nowych umiejętności, ale również na tym, aby dzieci czuły się na sali swobodnie i wracały na kolejne zajęcia z uśmiechem.
Jeżeli zauważysz, że Twoje dziecko przechodzi trudniejszy moment, porozmawiaj z nami. Wspólnie łatwiej znaleźć przyczynę i rozwiązanie niż podejmować decyzję o rezygnacji pod wpływem chwilowych emocji.
